Οι λέξεις...

... εκείνες μου χαρίζονταν κι εγώ έπαιζα μαζί τους... όμορφα και δίκαια... αλλά έπαιζα... και παίζω... σαν κακό ελάττωμα να μην χτίζω μία σταθερή σχέση μαζί τους!
Σαν φόβος δέσμευσης σε κάτι ολοκληρωμένο!
Και είναι φορές που αισθάνομαι ένοχος απέναντί τους που ενώ τις αγάπησα τόσο δεν κατάφερα να τους δείξω το σεβασμό μου... γιατί αγάπη τους έδωσα πολύ...