Καθαρίζω...

Νυχτερινή καθαριότητα καλοκαιρινού τύπου...
Τα παράθυρα ανοιχτά να μπάζουν ήχους και αεράκι... το πλυντήριο με τα άσπρα γουργουρίζει στο μπάνιο... μυρίζουν χλωρίνη τα χέρια μου... κάπου στο βάθος παίζει χαμηλά ρεσιτάλ πιάνου... φρεσκοσιδερωμένα πουκάμισα στις κρεμάστρες αναρτημένα ανά χρώμα στο μονόζυγο πόρτας που δεν χρησιμοποιώ πλέον για να γυμνάζω το εγώ μου...
Το ρολόι της κουζίνας μετρά αδιάκοπα ανάσες και πεισματικά μου υπενθυμίζει ότι είναι κιόλας Κυριακή...
Προσπαθώ να θυμάμαι την μικρή διπλή διαφορά στην καθημερινότητα της Δευτέρας αποφεύγοντας το άγχος που μου προκαλούν όλες οι αλλαγές... μικρές ή μεγάλες... όσο οργανωμένες κι αν είναι...
Σεντόνια, ηλεκτρική και ένας ακόμα γύρος σίδερο αύριο... γιατί έχω ακόμα πολλά να σκεφτώ... για να καταφέρω να είμαι στη δουλειά ο αποτελεσματικός επαγγελματίας...
Περιμένω κι ένα σύνδεσμο παρακίνησης... ξέρω ότι μπορώ και χωρίς αυτόν αλλά θέλω να έχει την ψυχή των αγαπημένων μου μέσα... κι ας με άφησαν απ' έξω...
Με στεναχώρησε αυτό το απ' έξω... αλλά θα κάνω μπουκώματα με Hexalen... και το ζητάω μόνος μου... το συζητάω μόνος μου... και μόνος θα γράψω και πάλι, για λαϊκή κατανάλωση όπως συνήθως κάνω...
Συνήθισα να καθαρίζω... και να ξεκαθαρίζω μέσα μου...